1969 yılında mesleğe başladı
Ayakkabıcılığa 1969 yılında Trabzon’da çırak olarak başlayan İsmail Aslan, 1974 yılının sonunda Sakarya’ya gelerek mesleğini burada sürdürdü. Tarihi Uzun Çarşı’daki küçük dükkânında 35 yıldır ayakkabı tamir eden Aslan, yıllar içerisinde el emeğine dayalı üretimin ve meslek kültürünün büyük ölçüde değiştiğini ifade etti.
“Önce ahlakı, sonra sanatı öğretiyorlardı”
Eski ustaların mesleği öğretirken öncelikle ahlak ve terbiye kazandırmaya önem verdiğini anlatan Aslan, geçmişte çıraklık sisteminin farklı bir anlayışla yürütüldüğünü söyledi. Günümüzde gençlerin mesleğe başlamadan önce ücret beklentisi içinde olduğunu belirten Aslan, eskiden ailelerin çocuklarını ustalara emanet ettiğini ve meslek terbiyesinin de bu süreçte kazanıldığını dile getirdi.
Aslan, geçmişte ayakkabıların tamamen el emeğiyle üretildiğini, kullanılan malzemelerin ve ustalık bilgisinin de zamanla kaybolduğunu belirterek eski sanatkârların artık yetişmediğine dikkat çekti.
“Usta da kalmıyor, ayakkabı yaptıran da olmuyor”
Ayakkabı tamirciliğine olan talebin de yıllar içerisinde azaldığını söyleyen Aslan, tüketim alışkanlıklarının değişmesiyle vatandaşların eskiyen ayakkabılarını tamir ettirmek yerine yenisini almayı tercih ettiğini ifade etti.
Mesleği sayesinde 6 çocuk büyüttüğünü ve 8 torun sahibi olduğunu anlatan 57 yıllık usta, eski işi olduğu için ayakkabı tamirciliğini bırakmadığını belirterek, “Ekmeğimiz çıkıyor, eski işimiz olduğu için bırakamıyoruz” dedi.
Fabrikasyon üretime dikkat çekti
Ayakkabı üretiminin fabrikalaşmasıyla el işçiliğinin geri planda kaldığını savunan Aslan, deri ayakkabı kullanımının da giderek azaldığını söyledi. Günümüzde geleneksel ayakkabıcılık sanatını sürdürecek ustaların ve bu mesleği öğrenecek çırakların azalmasının gelecekte önemli bir kayıp olacağını vurguladı.
57 yıllık meslek hayatında birçok değişime tanıklık eden İsmail Aslan, tarihi Uzun Çarşı’daki küçük dükkânında unutulmaya yüz tutan ayakkabı tamirciliği geleneğini yaşatmaya devam ediyor.