Çalışmada, Marmara Denizi içindeki bazı fay segmentlerinin 1766 yılından bu yana büyük deprem üretmediği vurgulanırken, bu bölgelerde biriken enerjinin kritik seviyeye ulaştığına dikkat çekildi. Araştırma, Ana Marmara Fayı üzerinde herhangi bir noktada başlayacak bir depremin hem batı yönünde Ganos Fayı’na hem de doğuda 1999 İzmit Depremi’nin etkilediği alanların batısına kadar ilerleyebileceğini ortaya koydu.
Fay geometrisinin tek başına depremi durdurabilecek güçlü bir engel oluşturmadığı belirtilen çalışmada, Marmara’daki sistemin bütüncül bir kırılma davranışı gösterebileceği ifade edildi.
Araştırmanın en dikkat çekici bulgularından biri ise olası deprem büyüklüğüne ilişkin oldu. Modellemelere göre, Ana Marmara Fayı kollarında biriken gerilimin 6 metrenin altında kalması, Orta Marmara’daki sürüklenmeler ve fayın toplam yüzey alanının sınırlı olması nedeniyle oluşabilecek depremin moment büyüklüğünün 7.4’ü aşmayabileceği değerlendirildi.
Çalışmada ayrıca tek ve büyük bir deprem yerine, 7 büyüklüğünün altında iki ayrı depremin meydana gelme ihtimalinin de bulunduğu belirtildi. Özellikle Adalar Fayı’nın geçmişteki kırılma zamanına ilişkin farklı senaryoların sonuçları etkilediği, 1894 kırılma senaryosunda Doğu Marmara’da başlayacak bir depremin Adalar Fayı’na ulaşma ihtimalinin düşük olduğu ifade edildi.
Buna karşılık Avcılar açıklarındaki fay segmentinde başlayabilecek bir depremin, Adalar Fayı’na ulaşmadan farklı segmentlere stres aktarabileceği değerlendirildi.
Araştırmada ayrıca 23 Nisan 2025’te meydana gelen 6.0 büyüklüğündeki depremin yaşandığı bölge de incelendi. Bilim insanları, uzun süredir büyük deprem üretmeyen fay segmentlerinin yakından izlenmesi gerektiğini vurgulayarak, Marmara Denizi’ndeki sismik hareketliliğin sürekli takip edilmesinin önemine dikkat çekti.
