Eski uygulamada, bir sigortalının son 2.520 prim günü içinde en fazla hangi statüde primi varsa emeklilik o statü üzerinden hesaplanıyordu. Bu durum özellikle Bağ-Kur’lular için önemli bir avantaj sağlıyordu. Çünkü 4/a (SSK) kapsamında emeklilikte prim gün şartı 7.200 güne kadar düşebilirken, 4/b (Bağ-Kur) kapsamında bu süre 9.000 güne kadar çıkabiliyordu. Bağ-Kur’lu bir çalışan, emekliliğine son 3,5 yıl kala SSK’lı çalışarak daha az prim günüyle emekli olabiliyordu.
Ancak 2008 sonrası ilk kez sigortalı olanlar için bu yöntem sona erdi. Yeni sistemde artık son yıllara bakılmıyor. Bir kişinin çalışma hayatı boyunca en çok hangi statüde prim ödediyse, emeklilik şartları o statüye göre belirleniyor. Örneğin 15 yıl Bağ-Kur’lu, son 5 yıl SSK’lı çalışan bir kişi için çoğunluk Bağ-Kur’da olduğu için 9.000 prim günü şartı geçerli olacak.
1 Ekim 2008 öncesinde sigorta girişi bulunanlar ise mevcut haktan yararlanmaya devam edecek. Bu gruptaki sigortalılar için “son 7 yıl” kuralı uygulanmayı sürdürüyor ve emekliliğe son 3,5 yıl kala yapılacak statü değişikliği avantaj sağlayabiliyor.
Uzmanlar, emeklilik planı yapanların sigorta başlangıç tarihlerini mutlaka kontrol etmeleri ve toplam prim günlerinin hangi statüde yoğunlaştığını hesaplamaları gerektiğini belirtiyor. Özellikle Bağ-Kur ağırlıklı çalışanların 9.000 gün şartını dikkate alarak plan yapmaları önem taşıyor.
