25–66 aylık çocuklara hizmet veren gündüz bakımevleri bugün Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı bünyesinde açılıyor. Türkiye genelinde sistem böyle işliyor. Kağıt üzerinde her şey mevzuata uygun, prosedürler tamam, yönetmelikler hazır.
Ama mesele kağıt değil, mesele çocuk.
Sahada konuşulanlara bakıyoruz… Özellikle Sakarya özelinde denetim süreçlerinin sağlıklı işlemediğine dair ciddi iddialar var. Denetim tarihleri önceden WhatsApp gruplarından bildiriliyor, eksikler hızla toparlanıyor, birkaç düzenleme yapılıyor ve ardından “tam not”.
Peki soralım:
Gerçek denetim bu mu?
Denetim; haber vererek yapılan bir prova değildir. Denetim, habersiz ve objektif yapılır. Çocuk güvenliği sürprize göre ayarlanamaz. Hijyen denetim günü için sağlanmaz. Eğitim kalitesi kontrol saatine göre artmaz.
Burada bir parantez açmak şart:
Amaç hiçbir kurum ya da kuruluşu töhmet altında bırakmak değildir. Kimsenin emeğini görmezden gelmek, kimseyi zan altında bırakmak gibi bir niyet yok. Ama sistem tartışmaya açıksa, konuşmak zorundayız. Çünkü mesele kişisel değil, yapısal.
Eğer bu iş Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı’na bağlı il müdürlükleri eliyle yürütülecekse, denetimler şeffaf, habersiz ve standartlara uygun yapılmalı. İl bazında keyfiyet değil, ülke genelinde eşit uygulama olmalı.
Ancak işin eğitim boyutu ağır bastığı için velilerin önemli bir kısmı tercihini Millî Eğitim Bakanlığı’na bağlı özel okullardan, yani kolejlerden yana kullanıyor. Çünkü MEB’e bağlı kurumlar düzenli müfettiş denetimine tabi, eğitim programları merkezi sisteme bağlı ve idari sorumluluk zinciri daha net. En azından veliler “MEB’in eli üzerinde” diyerek bir güven hissediyor.
Bu noktada şunu açıkça ifade edelim:
Bu bir kurum yarışı değil. Bu bir güven meselesi.
Ya Aile Bakanlığı’na bağlı il müdürlükleri denetim mekanizmasını daha güçlü, daha şeffaf ve daha sıkı hale getirecek…
Ya da okul öncesi eğitim süreci tamamen Millî Eğitim Bakanlığı çatısı altında toplanarak standardizasyon sağlanacak.
Amaç bağcıyı dövmek değil, üzüm yemek.
Amaç polemik üretmek değil, sonuca ulaşmak.
Bir anne çocuğunu kapıdan içeri bırakırken “Acaba?” dememeli.
Bir baba “Denetim gelince toparlanıyorlar” cümlesini duymamalı.
Çocuklarımız bürokratik karmaşanın değil, net bir sistemin içinde büyümeli.
Çünkü konu çocuksa, hassasiyet de, denetim de, sorumluluk da en üst seviyede olmalı.
Saygılarımla..